Γρηγορης Λαμπρακης,
μια ανοιχτη σημαια της Ελλαδας στο στηθος του.
Γρηγορης Λαμπρακης.
Δολοφονηθηκε. 1963. Απο μασκοφορους.
Λιγο αργοτερα οι ιδιοι μασκοφοροι δολοφονησαν την Κυπρο. 1974
Φακελος της Κυπρου. Ανοιξε από τους Κυπριους το 2011.Η ελληνικη κυβερνηση δεν εδωσε στοιχεια. Τα εγγραφα λενε:Πραξικοπημα. Ιθυνων νους ηταν ο Χριστος Λαμπρακης, του δημοσιογραφικου οργανισμου Λαμπρακη κ ιδιοκτητης των εφημεριδων Βημα κ Νεα.
Λαμπρακης ο ενας. Λαμπρακης κ ο άλλος.
Δεν ειμαι εδώ για να καταδικασω. Ειμαστε ολοι ενοχοι.
«Να αγαπας την ευθυνη. Να λες: Εγω, εγω μοναχος μου εχω χρεος μου να σωσω τη γης. Αν δεν σωθει εγω φταιω». Ασκητικη του Καζαντζακη.
το χρεο του καθενος στο εαυτο του.
Η ευθυνη του καθενα μας ξεχωριστα για τον εαυτο του. Εγω. Εγω να ανεβω ένα σκαλι πιο πανω από μενα. Σημερα ένα σκαλι κ αυριο άλλο ένα κ μπορει την επομενη να κατεβω τρια σκαλοπατια, να βρεθω στο υπογειο μαζι με τα σκουλικια.
Εγω. Εγω μοναχος μου εχω χρεος να σωσω τον εαυτο μου. Το προβλημα με τον ανθρωπο είναι ότι νομιζει ότι είναι εδώ για να σωσει την ανθρωποτητα. Ξερετε! Η ανθρωποτητα είναι λαθος κ αυτος ο ενας εχει δικαιο κ προσπαθει να σωσει τον κοσμο. Ενας Μεσσιας.
Εχεις ένα κ μονο σκοπο εδώ. Η ψυχη σου. Η πολυταξιδεμενη ψυχη σου να βρει το λιμανι σου. Το λιμανι σου είναι μεσα σου. Μεσα στην καρδια σου. Το κεντρο του κοσμου ολου εσυ. Η καρδια σου.
Ριχνεις βελακια πανω στον στοχο,
νομιζεις ότι ο στοχος είναι εκει εξω.
Είναι η καρδια σου. Στοχος είναι η ιδια η καρδια σου. Αν βρεις κεντρο θα σταξει λιγο αιμα κ αυτό θα πεσει στο εδαφος. Λιπασμα. Εφτασες.
Μετα θα τιναξεις τις φτερουγες σου προς τα Κει. Από Κει μας βλεπεις μας καθοδηγας κ μας χαμογελας, όπως ο πατερας που εχει αγκαλια τον γιο του κ ο γιος του τον ρωτα γιατι δεν ειμαστε πουλια να πετούμεν;
Κ ο πατερας χαμογελα κ λεει στο αυτι του γιου του: Ειμαστε.
Κ τον φιλα στο μαγουλο.
«Οποιος εχει βρει την λυση δεν μπορει να με βρει.
Αγαπω τους πεινασμενους, τους ανησυχους, τους αλητες. Αυτοι αιωνια συλλογιουνται την πεινα, την ανταρσια, τον δρομο τον ατελειωτο. Εμενα!»
«Δεν δενομαστε από φοβο στο καταρτι,
παρα εξακολουθουμε την πορεια μας, αρπαζουμε κ ριχνουμε τις Σειρηνες στο καραβι μας κ ταξιδευουν κ αυτές μαζι μας.
Τουτη είναι συντροφοι η νεα Ασκητικη μας»
Νικος Καζαντζακης