Οι καιροί με τραβάνε
μου γδέρνουν το πρόσωπο
δρόμοι υψικάμινοι
ύπουλα σκυλιά
συναλλαγές
τρέχουν ξοπίσω μου
ένας αέρας πηχτός σαν θειάφι φυσάει
Όμως ο κόσμος σου
ο δικός σου κόσμος
μου δίνει φτερά
γεμίζει το δωμάτιο μου χρώματα
άστρα
κοπάδια γερανούς
γίνεται πρωτοβρόχι
παράθυρο κήπου παράξενου
γίνεται κύμα
κατάρτι
πανί
Ταξιδεύω.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ












στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.



