τυφλά μάτια
να μην μπορεί ο ήλιος να τα τρομάξει
ζητούν λίγο εμφιαλωμένο νερό
να δροσίσουν τη φλόγα τους
κι εσύ αναρωτιέσαι
αν βγάζει πουθενά!!
ναι λοιπόν,
βγάζει,
σ' ένα κήπο
με νεκρά πουλιά και πολλά σύννεφα
με πεθαμένα δέντρα και νεκρική σιγή τριγύρω
είναι ο κήπος των τυφλών
που αφού έτσι κι αλλιώς δε βλέπουν
κανείς δεν έρχεται
να τον περιποιηθεί
να τον αγαπήσει
να τον φυτέψει ηλιοτρόπια
ούτε τα πουλιά δεν πετάνε προς τα δω
δεν αντέχουν να κάθονται
στα ξερά κλαδιά των λησμονημένων δέντρων
μόνο μια μέρα
πέρασε ένα μπουλούκι
απ' αυτούς,
ξέρεις
τους...σχεδόν λογικούς
και γελούσαν τόσο δυνατά
τόσο προκλητικά
που δεν άντεξα
κι άρχισα να τους πετάω πέτρες
χμμ και το 'βαλαν στα πόδια να γλιτώσουν!
ναι, τώρα θυμάμαι
ήταν εκείνη η μέρα που χαμογέλασα..
και μετά ο κήπος γέμισε,
αν μπορείς να το πιστέψεις!!
γέμισε εξωτικά πουλιά..
ναι, αυτό χρειάζεσαι
τυφλά μάτια
να μην μπορεί ο ήλιος να τα τρομάξει...
Silena 1/2/2011







στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.







