οι λυκοι κοιταχτηκαν μεταξυ τους κ σάστισαν. Ενα άλλο ειδος προσπαθουσε απελπισμενα να μπει στα λημέρια τους. Ηταν ενα ομορφο ειδος που καταντησε, που μετατραπηκε σε αισχος κ οδυνη,
σε περίγελως κ εξαθλιωση,
σε ρακένδυτη κατάντια, σε λιγους παμπλουτους, που η μονη τους έγνοια ηταν να αυξησουν τα υπαρχοντα τους με κάθε μεσο.
Η ιστορια αυτη δεν ηταν καινουργια, παντα το ανθρωπινο ειδος ηθελε να εκμεταλλεύεται τον συνάνθρωπο του για να ανεβαζει τις καταθεσεις του. Ηταν ένα υπουλο συστημα που εβαζε το ανθρωπινο ειδος σε φαση ανταγωνισμου,
με επαθλο αμύθητο πλουτο, δοξα, εξουσια. Ηταν ένα λουκι, μια φυλακη, που ολοι συμφωνησαν να μπουν εκει μεσα κ να κατασπαραζει ο ενας τον άλλο,
οι αρένες ταυρομαχιας,
η κατασπαραξη δουλων απο λιονταρια μπροστα στα ματια του Καίσαρα,
κ το γιουχα του πληθους.
Οι λυκοι κοιταχτηκαν μεταξυ τους. Δεν ειχαν φανταστεί ποτε τους ότι το ομορφο ειδος των περηφανων ανθρωπων θα ειχε καταντησει, θα ειχε μεταλλαχτει, σε ένα αισχος.
Ομως με μια πιο προσεχτικη ματια,
αυτη η λυκοσυμμαχία δεν εμοιαζε με αντρο λυκων, φαρισαιων κ ιουδαιων. Εμοιαζε με κοτετσι,
με κοκορια κ πετεινους.
Η αγελη των λυκων, των ομορφων αυτων ζωων, συγκεντρωθηκε προσεκτικα εξω από την μαντρα των μεταλλαγμενων ανθρωπων σε λυκων, κ άρχισε να τους μελετα. Επροκειτο να κανουν εφοδο κ θα επρεπε να μελετησουν το θήραμα πριν.
Δεν τους πηρε παραπανω από ενα λεπτο κ καταλαβαν. Εκει μεσα δεν ηταν λυκοι αλλα κοτες κ πετεινοι. Ηταν ενα κοτετσι.
Πειναγαν, κ καταστρωσαν σχεδιο για να κανουν την εφοδο τους. Ηταν μια ευκολη υποθεση, στο τσακα τσακα ειχαν μπει μεσα,
ενας κοκορας πηδαγε μια κοτα,
ενας άλλος τσακωνόταν με ενα άλλο κοκορα για τις κοτες,
μια κοτα τσακωνόταν με μια άλλη κοτα.
κ ξαφνικα όλα παγωσαν. Ειχαν μπει οι πραγματικοι λυκοι στο μαντρι!
…
το κοτεστι συνεχισε να είναι κοτετσι, οι πετεινοί να είναι πετεινοι, οι κοτες κοτες,
κ οι πραγματινοι λυκοι, αυτά τα ομορφα ζωα της φυσης, Λυκοι.
Ο ηλιος σε λιγο θα εκανε την εμφάνιση του. Οι κοκορες αρχισαν να λαλουν,
κ οι κοτες να κακαριζουν. Το ελαφρο αερακι κυματιζε τα ρακένδυτα ρουχα του σκιαχτρου,
που εδειχνε σαν να χαμογελουσε.
Οι λυκοι, αυτα τα ομορφα ζωα της φυσης, χαιρετησαν όπως παντα την αφιξη της νεας ανατολης, κ μετα ακουστηκε το ποδοβολητό τους που ολο κ απομακρύνονταν απο το κοτετσι.
Κατι αιματα που ηταν μεσα στο κοτετσι ηταν απο τις κοκορομαχιες. Ο κοκορας με τον αριθμο 5 κερδιζει. Ο αλλος είναι νεκρος.
σημ: γραφτηκε με αφορμη το γραφημα του Νικου: “Close to the end”
Νικο μου, την ομορφη καλημερα μου, με εκτιμηση κριστοφ