Αρχικά, σε δέχτηκα όχι σαν άντρα
αλλά σαν άνθρωπο και δάσκαλο.
Μετά, μέσα από τον άνθρωπο που ήσουν,
γνώρισα τον άντρα που νόμιζα ότι ονειρευόμουν.
Μετά δεν μπορούσα να δω άλλον σαν άντρα.
Πίστεψα ότι γνώρισα επιτέλους τον θεό.
Γέλασες μ' αυτό που είπα σαν ιδέα
και μου απέδειξες που είχα κάνει λάθος.
Τώρα τον άνθρωπο δέχομαι ξανά,
και του άντρα την πράξη σαν όνειρο τη ζω.