Σταυρούς
πολλούς
δίπλα σε φιαλίδια
σπασμένα
χυμένα
σκόρπια
σε πλαστικό υμένα
να περιμένουν
τον καπνό
να χαθεί...
να σβήσει
με ικεσίες,
να σκεπαστεί έτσι
χωρίς ίχνη
το λάθος
το τραγικό
που σε μηδένισε
για πάντα
και λιμοκτονείς
στις παρυφές της ντροπής
με την απαίσια μυρωδιά
του απαγχονισμού
και το ξεραμένο αίμα
του πολλαπλού
εαυτού σου....
να σκεπάζει
τα όνειρα
που δεν γεννήθηκαν
ποτέ
γιατί δεν μπόρεσες
να βγεις
από τον Θάνατο σου....
Νίκος Στυλιανού