Από τις "Συνομιλίες με τους Αρχαίους Έλληνες Λυρικούς"
Αχ Περικλή , κανένας άντρας
τα πολυστέναχτα τα βάσανα
που κλαίει μήτε κι η πόλη
να χαρούν δε γίνεται
με τις γιορτές και τα τραγούδια
Τέτοιους αγαπημένους σκέπασε
της βουερής της θάλασσας το κύμα
και τα πνευμόνια μας φουσκώνουν
απ’ τις συμφορές
Μα οι θεοί καλέ μου φίλε
για τους αγιάτρευτους λυγμούς
όρισαν γιατρικό
την ατσαλένια υπομονή
Τη μια στιγμή το σκοτεινό
βαδίζει σ’ άλλον
μα τώρα καταπάνω μας
ορμά
διψάει στεναγμούς
το φονικό το τραύμα
Μετά από λίγο σ ’άλλους
θα χιμήξει
Ελάτε γρήγορα λοιπόν
σφίξτε τα δόντια
σπρώξτε μακριά το πένθος
που λυγίζει τις γυναίκες
Τσιαχρής Κώστας 2013