Ένα θέατρο του παραλόγου οι νύχτες μας
με πρωταγωνιστές που δεν ήξεραν το ρόλο τους
κι εμείς θαμώνες μιας πλασματικής ευτυχίας
πίσω από το τράνταγμα ενός γέλιου
να κρύβουμε το δάκρυ μας .
Γιατί γνωρίζουμε καλά
πως αληθινοί καλλιτέχνες δεν υπάρχουν πια,
κι ας λένε πως η τέχνη διδάσκεται.
Υπάρχει η τέχνη να ερωτεύεσαι,
και ας είναι λίγοι αυτοί που την κατέχουν.
Μα ευτυχώς υπάρχουν και οι εραστές
που δεν φοβούνται τη φωτιά ν΄ αγγίξουν.
Βάσω Μπρατάκη
Από την ποιητική συλλογή
"ΝΥΧΤΑ ΗΝΙΟΧΟΣ "


