 |
0.0 |
0
Πώς απομείναμε έτσι
μονάχοι και εγκαταλελειμμένοι
μέσα στην σκληρή της μοίρας μας
άγρια θεία δύνη
και η μοναξιά μας
αχάραχτη και ανέγγιχτη
σαν τα νερά στον καθρέφτη
βαθειάς πράσινης λίμνης.
Του αδελφού
το χέρι που χάραξε την πικρή μοίρα
και εμείς μιλούσαμε για λύκους και κοπάδια
πού να ξέραμε
πως τα φίδια αλλάζουν ολοένα δέρμα
αγκαλιάζοντας σφιχτά
τα κλαδιά που άπλωσαν φυλλωσιές
πάνω από τα χρόνια με τις ημέρες μας.
Βάσω Μπρατάκη
|
|
|
|
Με άγγιξε το ποίημα σου Βάσω ! Μονάχοι και εγκαταλελειμμένοι συμφωνώ και το λέω με πικρία.... αλλά εδώ που είμαστε είναι οι Θερμοπύλες και δεν πρόκειται ποτέ να τις εγκαταλείψουμε εμείς..... και ίσως σώσουμε και άλλους που βιάστικαν και τις εγκατέλειψαν.....Και Πιστεύω πως στο τέλος θα δικαιωθούμε.... Άριστο ! ************************************************************************************************** συμφωνώ απόλυτα Νίκο εδώ που φτάσαμε δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε τον αγώνα ...τι και αν νιώθουμε μόνοι και εγκαταλελειμμένοι...θα αντέξουμε για μια ακόμα φορά και ίσως και να δικαιωθούμε κάποτε... ευχαριστώ ... Βάσω Μπρατάκη |