μεσαιωνας. η καρβουνιασμενη πετρα που καθεσαι πανω της κ που γραφει με χρυσαφενια γραμματα: μεσαιωνας.
μην χασετε αυτό το διηγημα. Ο ιδιος ο θεος μου το υπαγορευσε. Μην το χασετε. Αφορα τις ευθυνες μας σε αυτό που λεγεται Γη, Κοσμος, Ανθρωπος, Πολιτισμος. Ειναι μια ιστορια μεσα σε ιστορια. Εκει που τελειωνει μια ιστορια ξαφνικα αρχιζει άλλη, από μονη της. Δεν μπορεις να πεις ότι δεν με αφορα. Ειναι θεμα Ζωης κ Θανατου, δεν υπαρχει ενδιαμεση λυση. Δεν μπορεις δηλαδη να πας για να δεις ποδοσφαιρικο αγωνα, δεν εχεις χρονο. Καποιος σου κτυπα την πορτα κ ειτε θα την ανοιξεις ειτε όχι. Η δικαιολογια ότι εβλεπα μπαλα κ δεν ακουσα δεν πιανεται. Το σκορ μπορει να είναι 10-0 υπερ της ομαδας σου, μπορει να είναι κ 12-0 εναντιον σου, δεν εχει καμια σημασια αυτό. Οταν εσυ τελικα θα πας να ανοιξεις, ο ξενος θα εχει φυγει. Στην πορτα σου τοτε θα δεις έναν άλλο ξενο. Ενα στρατιωτακι που θα σου πει: τα λεφτα σου η την ζωη σου. Κ ξερω ότι δεν εχεις λεφτα, εισαι ταπι με ταπι. Ελα μαζι μου! Ελα μαζι μου! Ελα!
«ειμαστε στην αρχη της κρισης, στην αρχη του μεσαιωνα. Αυτος ο μεσαιωνας θα διαρκεσει 700 χρονια κ στο τελος του δεν ειμαστε καθολου σιγουροι τι θα ακολουθησει. Μπορει το ανθρωπινο ειδος να εχει εκλειψει για παντα, μπορει η γη μας να εχει καταστραφει». Ταδε εφη ο Νοστραδαμοκριστοφ, το ετος 2014 μΧ.
Θα αργησει να αναρρωσουμε, θα μας παρει κοντα στα 700 χρονια συμφωνα με τους πιο αισιοδοξους υπολογισμους, μπορει κ παραπανω, 1000 χρονια, 2000 χρονια, μπορει κ ποτε, μπορει να δωσουμε μια κλωτσια στην γη μας κ να εκσφενδονιστουμε στα τρισκαταρατα βαθη κ να χαθουμε για παντα ολοι μας. Ολα παιζονται πανω στην τσοχα. Ολα. Τα παιδια μας, ο πολιτισμος μας, ότι καταφεραμε μεχρι τωρα, όλα μπορει να χαθουν.
Αλλα ας υποθεσουμε ότι ξαφνικα ο κοσμος φωτιζεται από το αγιο πνευμα κ ξυπναμε ολοι σοφοι, τοτε τι γινεται; Κοιμηθηκαμε βλακες κ μαλιστα μετα από ένα γερο φαγοποτι κ αφθονα αλκοολουχα ποτα κ με την σπαστικη μουρμουρα της γυναικας μας να μας εχει πρηξει τα αυτια κ μετα απο όλα αυτά να μας εχει φωτισει το αγιο πνευμα κ να ξυπνησουμε ολοι αγγελουδια. Τι νομιζεις ότι θα γινει;
Κοιταξε τι θα γινει. Πολλοι από εμας θα θελουν να ξαναγυρισουν πισω στον παλιο ομορφο σατανικο κοσμο μας. Πολλοι θα διαμαρτυρονται κ θα απαιτουν από τον θεο εξηγησεις γιατι δεν τους ρωτησε πριν φωτιστουν. Οι κλισεις για παρανομο παρκαρισμα θα εχουν γεμισει τα ραφια της βιβλιοθηκης του θεου, τα εξωδικα θα γινουν ένας τεραστιος σωρος μεχρι το νταβανι που θα φρακαρουν ακομα κ την πορτα του γραφειου του. Τα απειλιτικα τηλεφωνηματα θα γινουν ενας καθημερινος εφιαλτης. Τοτε ο θεος μην μπορωντας να αντιδρασει θα καλεσει συμβουλιο κ θα ζητησει από τους πολιτικούς των πολιτών της γης να παρουσιασουν αναφορα με το ότι οποιος θελει να ξαναγυρισει πισω στην κολαση του, είναι ελευθερος να το κανει, απλα γεμιζοντας μια φορμα, μια υπευθυνη δηλωση που να λεει ότι: εγω ο ανθρωπος αποφασιζει για το μελον μου κ όχι ο οποιοσδηποτε θεος, βουδας, κρισνα, μωαμεθ, κλπ. Ακολουθει η υπογραφει του αιτουμενου. Οταν οι πολιτικοι του φεραν τις υπογραμμενες αιτησεις ο θεος ειπε:
-Απ’ότι βλεπω, σχεδον ολοι οι ανθρωποι καναν αιτηση για επαναφορα του παλιου καθεστωτος.
- Ναι παντοδυναμε θεε μου. Ετσι είναι. Εχεις μπροστα σου 7,5 δις αιτησεις που αρνουνται την φωτιση του αγιου πνευματος. Σχεδον ολοι. Οι μονοι που δεν υπεγραψαν κ γελασαν με αυτό, ηταν κατι ζουλου στην αφρικη κ κατι άλλες πρωτογονες κοινωνιες εδώ κ κει. Απολιτιστοι ανθρωποι. Ολος ο πολιτισμένος πολιτισμός υπεγραψε την δηλωση κ θελει ανεξαρτησια από σενα.
Ετσι μιλησε ο Ομπαμα. Τοτε, η μεγαλειοτητα του, κοιταξε τους εκπροσωπους του ανθρωπινου ειδους που ηταν εκει γυρω του μαζεμενοι. Κοιταξε την μερκελ, το σαρκοζι, τον σαμαρα, το βενιζελο, την παπαρηγα , τον τσιπρα, τον λενιν, τον μαρξ, τον εγκελ, τον καντ, τον σταλιν, τον τσωρτσιλ,τον ρουσβελτ, τον χιτλερ, τον μπερλουσκονι, τον μουσολινι,τον παπαδοπουλο, τον πατακο, τον νιξον, τον ρηγκαν, τον τρουμαν , τον φρανγκο, τον πινοσετ, τον πάπα, τον αρχιεπισκοπο, τον χοτζα, την βασιλισσα ελισαβετ, τον βασιλια κωνσταντινο. Τους κοιταξε εκει γυρω ολους κ δεν ειπε κουβεντα. Δεν ηταν απογοητευμενος με αυτό που εβλεπε γυρω του, ουτε σκεφτικος κατά ποσον το ανθρωπινο ειδος με αυτους τους εκπροσωπους θα μπορουσε να την βγαλει καθαρη. Δεν του καιγοταν καρφι.
-Γεννηθητω το θελημα σου, ειπε. Τους ζυγους λυσατε.
Βγηκαν ολοι από το γραφειο του. Ειχε καταλαβει ότι δεν πρεπει να πιεζεις τα πραγματα, πρεπει να ωριμασουν μονα τους. Μπορει να μην ωριμασουν ποτε, μπορει να ελθει πλημμυρα κ να τα καταστρεψει όλα, μπορει ενας μετεωριτης να τα καταστρεψει όλα, μπορει ενας παγετωνας να τα παγωσει όλα. Είναι όλα θνητα κ υπακουουν στους νομους της αλλαγης. Αυτό είναι το παιχνιδι: όλα αλλαζουν. Μα δεν μπορουσε να μην συμπαθησει τους πρωτογωνους, τους ινδιανους, τους μυστες. Ηταν οι μονοι που δεν υπεγραψαν την θανατικη καταδικη τους. Οι μονοι! Δεν ηταν μονοι.
Ο αγωνας του ανθρωπου εδώ πανω, είναι ενας αγωνας σωμα με σωμα με τον ιδιο τον εαυτο μας. Ολη η μαχη του εδώ, σε αυτόν τον κοσμο, είναι πριν φυγει, να εχει κανει εστω κ μια αγκαλια με τον ιδιο τον εαυτο του. Είναι πολύ σημαντικο αυτό που σου λεω. Εστω κ μια φορα αγκαλια με το ιδιο το Είναι μας. Δεν μπορω να σου το εξηγησω με λογια, δεν γινεται, δεν είναι ένα αντικειμενο που θα σου το δωσω κ θα καταλαβεις, όμως μια ενδειξη ότι πορευεσαι σωστα, είναι ότι σιγα σιγα παραδινεις τα οπλα σου, παραδινεις όλα σου τα αμυντικα κ επιθετικα οπλα, θελεις ειρηνη με ολο τον κοσμο γυρω σου. Κανε ότι εκανε ο θεος της ιστοριας μας. Παραδωθηκε στους πολιτικους. Ανευ ορων. Ουτε καν ηλθε σε αντιπαραθεση μαζι τους, μα δεν αντεξε στο πειρασμο να ριξει μια τελευταια ματια στους πρωτογονους εκει πανω στην γη, πριν εστιασει τα ματια του στο φεγγαρι, που εκανε την εμφανιση του πανω από την γη κ να τον παρει ο υπνος.
Μεσαιωνας. Αφησε τον να υπαρχει. Μπορει να ελθουν κ
χειροτερα. Ειναι το πιο πιθανον. Το σημερα φερνει το αυριο,
είναι το πιο πιθανον το αυριο να είναι χειροτερο. Αφησε τα γεγονοτα να
συμβαινουν κ μην πεσεις στην παγιδα του να τα διορθωσεις.
Πρεπει πριν να φυγεις να εχεις κανει εστω κ μια χειραψια με την ψυχη σου,
κ να κλαψετε μαζι από χαρα,
να κλαψεις από χαρα, εν μεσω καπνων πολεμου. Αυτό βεβαια προυποθετει δουλεια
με τον εαυτο σου.
Δεν εισαι ποτέ μονος. Η συναντηση. Ειναι δυο δρομοι. Από την μια μερια ο μεσαιωνας κ από την άλλη μερια η συναντηση. Δεν εισαι ποτε μονος.
Αφιερωμενο στις πρωτογονες φυλες, στους ινδιανους, στους μυστες.
Να περνατε ολοι ομορφα.
Για καληνυχτα θα ηθελα να σου δωσω λιγο θαρρος κ να σου πω ότι μεχρι τωρα οι μεσαιωνες κ οι κρισεις σε προηγουμενες ιστορικες περιοδους ηταν τοπικες, στην ευρωπη, στην αμερικη. Ο σημερινος μεσαιωνας που διανυουμε είναι ολικος, παγκοσμιος κ σε ολους τους τομεις. Ειναι ενας παγκοσμιος ολικος ολοκληρωτικος μεσαιωνας. Για πρωτη φορα στο παγκοσμιο στερεωμα ο μεσαιωνας είναι παντου. Πουθενα να σταθεις κ να κοιταξεις τα αστρα,
σαν να εχει ραγισει το τζαμι του ουρανου. Καληνυχτα σας . ονειρα γλυκα.
-Ποιος θα μας σωσει από τους εαυτους μας; Από το αυτοχαλι που καταντησαμε;
Ποσο παιδαριωδης είναι ο ανθρωπος. Πρωτα καταστρεφει τον ιδιο τον ανθρωπο κ τον ιδιο τον πλανητη που κατοικει με τα ιδια του τα χερια κ μετα ζητα σωτηρια από τον θεο, από τον αλαχ από τον βουδα. Να σου το πω πιο καθαρα. Πρωτα καταστρεφεις τον θεο κ μετα ζητας βοηθεια απ’αυτόν. Σε ότι βλεπεις γυρω σου εκει μεσα κατοικει ο ιδιος ο θεος. Ειναι καιρος να ξυπνησεις από την αμαρτια σου. Καταστρεφεις τον ιδιο το θεο με τα ιδια σου τα χερια κ με το ιδιο το μυαλο σου. Ο μεσαιωνας που βλεπεις γυρω σου κ συνεχως μεγαλωνει είναι δικο σου κατασκευασμα. Του ανθρωπινου ειδους. Εσυ, ο ανθρωπος. Υπαρχει παντου ο μεσαιωνας από τα πιο απλα μεχρι τα πιο μεγαλα,
ο τροπος που μιλας,
ο τροπος που οδηγας,
ο τροπος που ερωτευεσαι,
ο τροπος που τρως. Εκει μεσα είναι ο πιο βαθυς μεσαιωνας. Κ μετα είναι τα πιο μεγαλα, οι πολεμοι σου κ η συσσωρευση πλουτου. Ενας ανθρωπος κατεχει τοσο πλουτο οσο ολη η ευρωπη μαζι. Ενας μονο ανθρωπος. Ναι, ζουμε ένα βαθυ μεσαιωνα. Από την μια η διαισθηση μου μου λεει ότι μπορουμε να σωθουμε από τους εαυτους μας κ από την άλλη, την ιδια στιγμη, μου λεει οτι δεν μπορουμε. Αυτη είναι η αληθεια. Μπορει να σωθουμε κ μπορει όχι. Όταν ημουν ακομα μικρος κ οι κεραιες μου ηταν το ιδιο ευαισθητες όπως τωρα, στις εκθεσεις που γραφαμε στο σχολειο, στο δημοτικο, παντα εγραφα αυτό: “ότι η εξελιξη της τεχνολογικης προοδου δεν συμβαδιζει με την εξελιξη της πνευματικης προοδου”. Ειμαστε ρομποτ. Το ανθρωπινο ειδος από ανθρωπος εχει γινει ρομποτ. Ενας σουπερ υπολογιστης που ερωτευεται…
Ελα να σε παρω αγκαλια. Ελα στην αγκαλια μου. Ελα να κοιμηθεις μεσα στην αγκαλια μου, ελα μην με φοβασε κ δεν δαγκωνω. Τοτε στα ποδια μου ηλθε ο παππους μου η γιαγια μου, ο πατερας μου, η μανα μου. Δεν υπολογιζα αυτή την εξελιξη. Περιμενα να ελθεις εσυ, ο νεος με το σταυρουδακι του ηλιου στην καρδια κ ηλθε το παρελθον μου. Ας είναι. Κ εγινε κατι πολύ πιο αναπαντεχο. Μου φιλησαν τα χερια. Ντραπηκα. Τους φιλησα κ γω τα δικα τους. Γυρω μας, εκει εξω, οι λυκανθρωποι να ουρλιαζουν. Φυσικο ηταν να ουρλιαζουν οι λυκανθρωποι, ηταν λυκοφως εκει εξω.
Καθησαμε ολοι μια αγκαλια, με τους λυκανθρωπους, εκει εξω, να ουρλιαζουν,
κ με το πρωτο φως της αυγης τα πουλια αρχισαν να κελαηδουν διωχνοντας τους λυκανθρωπους, σαν σκυλι που του πετας πετρα κ βαζει την ουρα στα σκελη του κ τρεχει φοβισμενο. Σταματα να βριζεις τον θεο κ ελα μαζι μου. Δεν εχεις βαρεθει ακομα να βριζεις τα θεια; Ελα μαζι μου.
Οι λυκανθρωποι συνεχιζουν ακομα να ουρλιαζουν, σαν να βριζουν. Σαν να βριζουν τα θεια.
Οι λυκανθρωποι χορευουν πανω στο λαβωμενο σωμα του θεου,
ουρλιαζοντας.
Ελα μαζι μου! Το μονο που εχεις να χασεις είναι οι αυταπατες σου!
αλανιαριδες ολων των χωρων ενωθειτε!
Η ζωη δεν είναι καμια σοβαρη υποθεση για να φτιαξεις σπουδαια πραγματα. Η ζωη ειναι από μονη της σπουδαια κ σου φωναζει να την ζησεις. Μου εχουν μαθει κατι αυτοι οι πρωτογονοι Τολτεκοι, ότι η ζωη είναι τρια πραγματα: πρωτον. Η ζωη είναι παραδοξη, δευτερον η ζωη εχει χιουμορ κ τριτο η ζωη είναι αλλαγη. Είναι τα σημεια του δικου μου σταυρου. Ο δικος μου σταυρος είναι τριγωνο, ο δικος σου είναι τετραγωνο. Μην τον αλλαξεις είναι κ το τετραγωνο ωραιο σχημα, όπως κ το τριγωνικο κ τα δυο χωρανε μεσα σε μια στρογγυλη γη που ταξιδευει στο υπερπεραν με βαρκα την ελπιδα.
-Προσοχη! Λόχος, προσοχη! Αναπαυση. Αναπαυση. Θα βαλω ένα τραγουδακι που θα ηθελα να ακουσουμε μαζι. Μαρκος Βαμβακαρης. Αλανιαρης. Είναι ο θεος κ τραγουδα, παιζει μπουζουκι. Είναι ο ιδιος ο θεος. Θεος,
Alaniaris- youtube. God. Θεος.
Βρεχει εξω, κανει κ κρυο κ ενας μαλακας εκει εξω μπαμ κ μπουμ. Ντουφεκιζει
πουλια νομιζει. Ντουφεκιζει τον θεο. Τον εαυτο του.Νομιζει ότι ντουφεκιζει πουλια. Ντουφεκιζει τον εαυτο του. Ντουφεκιζει τον θεο. Ετσι είναι ο μεσαιωνας, το μυαλο μας εχει φυγει απο το εγκεφαλο μας κ γινεται πουλακι κ μεις το σκοτωνουμε.Τραγικη καταληξη εχει παρει η υποθεσης ανθρωπος. Εκει που η διαισθηση μου μου ελεγε να κλεισω αισιοδοξα, καποιος μαλακας τα χαλασε όλα. Νεκρα πουλια στο χωμα. Προχθες στην απογευματινη μου βολτα με τα σκυλακια μου βρηκα ένα γερακι σκοτωμενο διπλα στο ποταμι. Να πεσει κεραυνος κ να κοψει όλα τα χερια των κυνηγων. Ας γινει η ευχη μου πραγματικοτητα. Ας γινει το θεληγμα μου αληθινο. Να σακατευτουν ολοι οι κυνηγοι, να γινουν κουτσοι, στραβοι, τυφλοι, με τα ιδια τους τα οπλα. Μετα ας πεθανω. Να εχουν την καταρα μου. Ναι, να ξεκοιλιασει ο ενας τον άλλο. Δεν εχει να χασει η υπαρξη από αυτους, αντιθετα εχουμε να κερδισουμε ολοι μας. Να εχουν την καταρα μου. Η υποθεση κυνηγος είναι το κερασακι στην τουρτα που λεγεται μεσαιωνας. Κατω από κει υπαρχει το χαος. Ακουω ότι θα βαλουν νεα μετρα για παταξη της κρισης.
Αστειος πραγματι ο κοσμος μας. Εχει πολύ χιουμορ,
Μας απομενουν τα αλλα δυο. Το Παραδοξο κ η Αλλαγη,
Χιουμορ, παραδοξο, αλλαγη. Εχουμεν το ένα κ μας απομενουν τα αλλα δυο. Το παρδοξο σημαινει ότι σε κατι θετικο περικλειεται κ το αρνητικο. Η ζωη περικλειει τον θανατο, το καλο περικλειει κ το κακο, η αγαπη περικλειει κ το μ ισος. Αλλαγη σημαινει ότι όλα αλλαζουν. Σημερα είναι ο σαμαρας αυριο είναι τσιπρας. Όλα αλλαζουν. Σημερα είναι οι ΗΠΑ, αυριο είναι η Κινα κ η Ρωσια. Αλλαγη. Σημερα είναι μεσαιωνας αυριο. Τι μας επιφυλασσει το αυριο; Κανεις δεν ξερει. Ουτε εγω ο Κριστοφ. Είναι τελειος αγνωστο. Όμως θα ηθελα να εστιαστεις για λιγο στην εικονα που συνοδευει αυτό το κειμενο. Είναι μια φωτογραφια από την Γη μας, με αγαπη. Αγριολουλουδα κατω από τον Ολυμπο.
-Κοιταξε να δεις φιλε! Θα περασεις πανω από το πτωμα μου! Δεν θα σε αφησω να καταστρεψεις αυτό τον πλανητη. Είναι το σπιτι μου. Δεν ξερω για σενα. Είναι το σπιτι μου. Θα κανω οτιδηποτε περνα από το χερι μου για να προστατεψω το σπιτι μου. Θερμποπυλες. Το ξερω, ο εφιαλτης τελικα θα μας προδωσει. Το ξερω. Θα περασεις πανω από το πτωμα μου. Είναι ενας αγωνας Ζωης κ Θανατου. Θα περασεις πανω από το πτωμα μου.
Θερμοπυλες. Υμνω σε. Θερμποπυλες,
θα περασεις πανω από το πτωμα μου,
Θερμοπυλες! υμνω σε ! Μιλω παντα για Ελληνες, κ το ξερω: εισαι Ελληνας!
Θερμποπυλες! Θα περασουν πανω από τα πτωματα μας!
Ελληνες!
ποσο ντελικατη αυτή η λεξη: Ελληνας. Την εχεις στα χερια σου κ είναι τοσο ομορφη, τοσο ευθραυστη, ανα πασα στιγμη μπορει να σου διαλυθει. Φτερα πεταλουδας. Φτερα πολυχρωμης πεταλουδας. Κ ποσο ομορφα κ τρελα πετα!σαν να χορευει,
τον χωρο του ζαλογγου-ξερει πως θα πεθανει κ χορευει,
ένα τσαμικο, ένα καλαματιανο, ένα νησιωτικο,
ένα ζειμπεκικο. Ελληνας. Ελληνες. Πανω από το πτωμα μας.
Το αγαλμα της Νικης μας φωναζει. Παμε!
Σε γνωριζω από την κοψη του σπαθιου την τρομερη,
σε γνωριζω από την…
Η μυηση να εισαι Ελληνας. Αντεχεις να εισαι Ελληνας; Ελα μαζι μου! Ελα μαζι μου να δειξουμε σε ολο τον κοσμο τι εστι Ελληνας. Δεν εχει να κανει με σημαιες κ με εθνικοφροσυνες κ οι ελληνες είναι οι πρωτοι κ ολοι οι αλλοι είναι βαρβαροι. Ετσι πορευτηκε ολος ο κοσμος μεχρι τωρα: εμεις ειμαστε οι καλοι κ ολοι οι αλλοι είναι οι βαρβαροι.
Ο Ελληνας είναι ένα παγκοσμιο φαινομενο, είναι ενας Παρθενωνας, είναι ο Κολοκοτρωνης, ο Ανδρουτσος, ο Σωκρατης, ο Πυθαγορας ,ο Πλατωνας, ο Ηρακλειτος, η Μπουμπουλινα. Ο Ελληνας είναι ένα παγκοσμιο φαινομενο,
ο τροπος να κανεις την πετρα να τραγουδα. Ελα μαζι μου! Ελα!
Ελληνας! Ειναι μυηση. Οι θεοι μυουν τους ανθρωπους,
λεπτη κοκκινη κλωστη, σαν αιμα. Λεπτη κοκκινη κλωστη, σαν φλεβα.
Ομφαλιος λωρος με τους θεους. Κ μετα το μωρο μονο του χωρις ομφαλιο λωρο. Πρεπει να αποκοπει από την μανα του. Είναι το φυσικο. Κ υστερα η μανα του,
στο βυζι της, είναι το φυσικο. Στο βυζι της. Είναι το φυσικο. Η Γη μας,
στο βυζι της, είναι το φυσικο. Ελληνες,Πολιτης του κοσμου,
Ετσι που το Ελληνας σιγα σιγα να ξεθωριασει κ να μεινει:
Πολιτης του κοσμου.Μεγαλωνουμε, πανω σε μια μανα Γη μας, Γη μας.
Μοιαζει τοσο αστειο, ο Ελληνας να καθεται πανω σε μια πετρα ολομαυρη
που να γραφει με χρυσαφενια γραμματα: μεσαιωνας.
Τοσο αστειο! Αυτή η πετρα,
σαν να προσπαθει να σκοτωσει τον Σωκρατη με κωνιο,
η τον Λεωνιδα να τον απειλει ο μαμάκιας Ξερξης. Το νεφος αιθαλομιχλης να προσπαθει να διαβρωσει τον Παρθενωνα για να τον κατεδαφισει. Κ φαινεται ότι τοπραμα δουλευει ετσι. Ο Σωκρατης είναι νεκρος, ο Λεωνιδας εχει σκοτωθει κ ο Παρθενωνας διαβρωνεται.
Μαθαινουμε στον κοσμο ηθος. Οτι δηλαδη πισω από τα απλα πραγματα κ τα τετριμενα κρυβεται μυστηριο. Αυτό το μυστηριο , αυτή η σπιθα που σε κρατα ζωντανο κ εισαι ετοιμος ανα πασα στιγμη να πεθανεις για αυτην. Η Ζωη να θυσιαζεται για την Ζωη. Ακαταλαβιστικα, παραδοξα, παραλογα, λαμπερα. Θαμπωνουν,
βαλε το χερι σου για αντηλια, η για να κρυψεις τα δακρυα σου. Το ξερω ότι δακρυζεις,
Αφησε τα δακρυα σου ελευθερα, είναι ηθος κ ομορφια,
ακριβως όταν το μωρο βγαινει από την μητρα κ πρεπει να αποκοπει από τον ομφαλιο λωρο κ το παιδι δεν θελει να κλαψει, πρεπει να κλαψει όμως, δεν γινεται αλλιως, πρεπει.
Κ τοτε κλαιει, τοσο δυνατα, που ξελαρυγγιζεται. Κ ολοι εμεις εκει γυρω, που εχουμε την ζωουλα του στα χερια μας γελαμε ανακουφισμενοι που εκλαψε. Καλοσωρισες στον κοσμο μας. Οταν ο Λεωνιδας ελεγε στους συντροφους του ότι η μαχη που προκειται να δωσουν είναι πολύ δυσκολη κ ότι το πιο πιθανον θα σκοτωθουν, ετσι τους ειπε, οποιος δεν θελει να πολεμησει είναι ελευθερος να φυγει χωρις να θεωρηθει λιποτακτης. Τοτε αυτοι που μειναν αυτοι που ηταν μπροστα του, δεν ηταν δυνατον να μην εκλαψε. Τουλαχιστον μονος του. Δεν μπορει ένα τετοιος αρχηγος να μην εχει μητρικα ενστικτα. Αποκλειεται. Είναι δειγμα των μεγαλων ανδρων η ευαισθησια. Δεν είναι μιξοκλαματα. Οταν ανακαλυπτεις κατι μεγαλειωδες, είναι τοση η εκσταση σου, που αποκλειεται να μην συγκινηθεις, να μην κλαψεις,
Βαλε το χερι σου για αντηλια η για να κρυψεις τα δακρυα σου. σας φιλω ολους από καρδιας. Στο επανιδειν.
Μεσαιωνας. Μια καταμαυρη πετρα που καθεσαι πανω της
κ αγνατευεις τα αστρα. Ηταν τυχερο σου που βρεθηκε αυτή η πετρα. Εισαι πιο ψηλα κ δεν υπηρχε καμια άλλη πετρα κ συ ανεβηκες πανω της για να εισαι πιο κοντα στα αστρα.
Ηταν η μοναδικη κ η πιο μεγαλη εκει γυρω. Αν με καταλαβαινεις…
βοηθησε κ αλλους να ανεβουν πανω στην ραχη της. Οσο πιο πολλοι πανω της τοσο το καλυτερο. Δεν εχει να κανει με την πετρα,
εχει να κανει με τα αστρα, εχει να κανει με το υψος από το εδαφος, εχει να κανει με την λαχταρα, με το παθος, με την ασιγαστη φλογα μεσα σου,
δεν εχει να κανει καθολου με τον Ελληνα αυτόν κάθε αυτον. Κ ο ελληνας κατι το φθαρτο, θα φυγει. Αν με καταλαβαινεις. Εισαι δρομεας, σκυταλοδρομος. Η δαδα.
Η δαδα, από χερι σε χερι. Κρατησε την αναμμενη,
Εκει πανω στην καταμαυρη πετρα, μια δαδα. Ενα χερι που κρατα μια δαδα κ φωτιζει, κανοντας σκιες πανω στη ηδη καταμαυρη πετρα. Σαν φαντασματα που σε απειλουν.
Κ το πιο ωραιο η σκια σου, η δικη σου σκια πεφτει πανω στην πετρα κ την δειχνει ακομα πιο μαυρη κ απειλητικη,
Κ αν δεν βρεθει κανενα άλλο χερι να την κρατησει, μονο το δικο σου, μεινε εκει, γινε ο ιδιος λαμπαδα. Θερμοπυλες. Υμνω
αφιερωμενο στις πρωτογονες φυλες, τους ινδιανους, τους μυστες,
αφιερωμενο στους ελληνες