Δωριστί αρμονιες.
Ενοτητα Ενα.
Μια νεα Ελλαδα γενιεται μεσα απο τις σταχτες της. Μπηκα τυχαια σε μια εκπομπη του Σπυρου Παπαδοπουλου κ ειδα εκπληκτος ένα θαυμα. Το μουσικο σχολειο του Βολου να γκρεμιζει σαπια κατεστημενα. Παγωσα από τρομο. Δεν ηξερα ότι αυτος ο τοπος εχει καλικατζαρους που πριονιζουν το σαπιο δεντρο αυτης της χωρας. Μουσικα σχολεια υπαρχουν σε ολη τη χωρα. Μπηκα στα σαιτ τους κ ειδα την δουλια που κανουν κ εφριξα. Επανασταση των λουλουδιων. Το τραγουδι , η μουσικη, είναι πανανθρωπινη γλωσσα, ενωνει τον κοσμο. Μουσικα σχολεια, εκει μεσα κατοικα ο Ανθρωπος.
Ας γκρεμισουμε την στεγη του σπιτιου να μεγαλωσουν οι συκιες, τα δεντρα,
να ελθουν τα πουλια να τραγουδησουν πανω τους.
Αρχιζω να γραφω μια σειρα ιστοριες για κάθε μουσικο σχολειο.
Ιστορια πρωτη: Μουσικο Σχολειο Βολου. ΜοΣχοΒόλος.
Το Μουσικο Σχολειο Βολου ξεκινησε το 1997 με μονο μια ταξη. Την Ά γυμνασιου. Σημερα, μετα απο 16 χρονια εχει 470 παιδια κ 120 καθηγητες.
Εχεις φαει ποτε ψωμι; Ναι καλα ακουσες. Ψωμι!
Μου ειχει φερει μια θεια μου δικο της ζημωτό με τα χερια της από το Ναυπλιο,ψημενο στο ξυλοφουρνο της.
Μουσικο σχολειο Βολου. Μια αποκαλυψη. Θυμηθηκα το ψωμι της θειας μου ξανα. Μουσικο σχολειο Βολου. Δεν πιστευω στα ματια μου τι βλεπω κ τι ακουω. Μαθητες, δασκαλοι, γονεις σε μια ενοτητα. Δεν ξεχωριζεις αυτό κ λες: αυτό είναι σπουσαιο κ το άλλο είναι υποδεεστερο. Ολα είναι εξαισια, ζουν την ενοτητα τους. Η μοναδα εχει ξεπερασει τον εαυτο της μεσα στο συνολο κ το συνολο εχει ξεπερασει τον εαυτο του,
Μουσικο Σχολειο Βολου. Επανατοποθετει την μουσικη στο βαθρο της,
Στην αυλη του θεου.
Εκανε τα μπανια του ο θεος εκει στο Πηλιο. Ειχε δεκαπενθημερη αδεια κ ηλθε στην Ελλαδα στο Πηλιο για ξεκουραση. Του εσταλει μια προσκληση ότι στο Βολο θα γινοταν μια συναυλια με κατι παιδια, κατι κοπελούδια. Δεν ειχε ορεξει να βγει. Θα εβλεπε στην τηλεοραση «να η ευκαιρια», μια εκπομπη για μουσικα ταλεντα. Εψαχνε μουσικα ακουσματα για να εμπλουτισει την ουρανια μουσικη, αρχισε να βαριετε τα χερουβειμ του. Θα εμενε σπιτι. Κατα το βραδακι αφου ετοιμαστηκε μπροστα στην 60 ιντζων τηλεοραση του φορωντας την ρομπα του, ακουσε φτερουγισμα αετου εξω από την πορτα του. Ηταν ο Ερμης, το τζαμπο του. Μπηκε μεσα στο σπιτι φουριοζος κ του ειπε παμε γρηγορα γιατι αργησαμε. Η συναυλια αρχισε.
-Πια συναυλια παιδι μου; τον ρωτησε ο θεος.
Θα σου τα πω στον δρομο, του ειπε ο Ερμης, δεν εχουμε χρονο, κ αρπαζοντας τον τον εφερε στον Βολο.
Βολος. Συναυλια Μουσικου Σχολειου Βολου. Η παρασταση μολις αρχιζε,
Μολις αρχιζε. Δεν ειναι ότι η παρασταση θα αρχιζε σε πεντε, δεκα λεπτα, ένα χρονο, χιλια χρονια,
Η παρασταση μολις αρχιζε. Τωρα. Μολις αρχιζε. Ειχε συγκινηθει. Πρωτη φορα βρισκοταν σε τετοια θεση, σε τετοια αμηχανη θεση. Το ανθρωπινο ειδος ένα βημα μπροστα, εκανε τα πρωτα του βηματα ορθιος. Ηταν αμηχανος ! Να το βοηθησει να περπατησει; Να το αφησει μονο του; Σταθηκε αμηχανος μπροστα στο δημιουργημα του. Ηξερε πως αυτό θα συνεβαινε καποια στιγμη στο μελλον αλλα δεν το φανταστηκε ποτε ότι αυτή η στιγμη ηταν τωρα.Τωρα; Εν μεσω ολης αυτης της παγκοσμιας κρισης , της παγκοσμιας καταπτωσης; Τωρα; Ειχε πεσει εξω στους υπολογισμους του. Ηξερε ότι το ανθρωπινο ειδος ηταν παλαβιαρης κ απροβλεπτος, ειδικα αυτοι οι Ελληνες ,ένα εθνος « ομορφη κ παραξενη πατριδα», όπως λεει ο Λαγιος κ ο Ελυτης. Ομορφη κ παραξενη πατριδα.
Ο Ερμης ηταν το ιδιο συγκινημενος, μα το ηξερε ότι οι θεοι δεν ανακατευονταν ποτε με τους ανθρωπους. Μπορει να τους παρακολουθουσαν, μπορει να τσαντίζονταν πολλες φορες μαζι τους, μα δεν ανακατευονταν ποτε, δεν ηθελαν να τους δειξουν το δρομο, ηθελαν να τον βρουν μονοι τους. Η υποθεση Ανθρωπος είναι υποθεση του ανθρωπου κ μονο,
Είναι ακριβως η ιδια ιστορια του μπαμπα με του γιου. Δεν θελει ο γιος να ανακατευεται ο πατερας του μεσα στα ποδια του. Θελει να ανακαλυψει μονος του. Βεβαια ο μπαμπας ξερει περισσοτερα από τον γιο,
Αλλα όπως λεει κ ο Παπακωνταντινου: Ασε με να κανω λαθος.
Δεν ανακατευτηκε ποτε ο Θεος με τους ανθρωπους. Ποτε.
Κ ότι βλεπεις γυρω σου είναι ο ανθρωπος κ μονο.
Αναψε τις μηχανες ο Ερμης, του Τζάμπο του.
-Παμε, ειπε στο θεο. Η παρασταση τελειωσε. Παμε. Εμεις με τους θεους κ οι ανθρωποι με τους ανθρωπους.
-Πηγαινε μονος σου. Θα ελθω με τα ποδια. Θελω να περπατησω. Θα παω στο Πηλιο με τα ποδια. Είναι ωραια η βραδια. Θα περπατησω.
Ηθελε κ ο Ερμης να περπατησει μαζι με το αφεντικο του. Γουσταρε κ αυτος να περπατησει, αλλα βλεπεις ολοκληρο τζαμπο, φόρς ουάν, Air Force 1, εκλεινε την κυκλοφορια, επρεπε να το μαζεψει από κει. Ηταν κ τα προστιμα τσουκτερα. Μεγαλο προστιμο κ στερηση αδειας για 2 χρονια. Λιγο που τον ενοιαζε τον Ερμη, ειχε κ στα ποδια του φτερα. Ηταν αυτονομος.
-Τα λεμε στο Πηλιο, ειπε στον θεο κ εφυγε με το τζαμπο του.
Πηγε προς την αποβαθρα. Εκανε τον ξεγνιαστο του περιπατο εκει μαζι με τους Βολιωτες κ τους τουριστες κ ολοι τον κοιταζαν παραξενεμενα. Ενας θεος Αυτος!
Δεν ηταν αυτό. Δεν τον κοιταζαν επειδη ηταν θεος. Τον κοιταζαν γιατι ξεχασε ότι φορουσε την ρομπα του. Περπαταγε ξυπολητος με την ρομπα του, σαν Σωκρατης, αναμεσα σε θνητους. Ενας αστυνομικος τον πλησιασε για να του κανει πιθανον παρατηρηση. Τον κτυπησε στην πλατη ευγενικα. Μετα πιασαν κουβεντα, χασκογελουσαν κ οι δυο τους. Οποτε εβλεπε γυναικα γυριζε κ την κοιταγε κ την χαιρετουσε ευγενικα. Ωραιες γυναικες ο Βολος. Μετα χαθηκε αναμεσα στα στενα του Βολου κ τραβηξε για το Πηλιο.
Εμεινε άλλη μια βδομαδα. Ειδοποιησε τους δικους του, για να μην τον ψαχνουν αδικα, ότι θα εμενε άλλη μια βδομαδα στο Πηλιο. Ηταν κατι επειγον, κατι το μοναδικο κ δεν επρεπε να λειψει με τιποτε. Οι δικοι του εκει πανω, αμεσως καταλαβαν ότι όταν Αυτος λεει κατι πολύ επειγον εννοει κατι που εχει μεγαλη σημασια. Ειχε.
Θα γινοταν η επομενη συναυλια του Μουσικου Σχολειου Βολου κ δεν ηθελε με τιποτε να την χασει. Πηγε κ πολλοι λενε ότι εμεινε εκει. Ειναι εκει ακομα. Δεν εμεινε κει για να επεμβει, ουτε για να βοηθησει, ηταν εκει να βλεπει τον Ανθρωπο να περπαταει. Ηταν ενας οπαδος του ανθρωπου. Εγινε ενας φανατικος οπαδος του, στις κερκιδες του μεγαλου θεατρου μας που λεγεται Ζωη, κ να ζητωκραυγαζει.
Ακουω τα κουπιά που σπρωχνουν ένα καραβι,
Μπορει να είναι ο Ο Ιασωνας με την Αργω του κ τους πενηντα ηρωες κωπηλατες κ πανε να φερουν το Χρυσομαλλο δερας από τα βαθυ της Μαυρης θαλασας, στην ξακουστη Κολχιδα. Μπορει να είναι κ ένα ερωτευμενο ζευγαρακι πανω σε μια βαρκουλα με κουπια,
Μπορει να είναι κ ο ψαρας που επιστρεφει με την ψαρια του στην αγορα,
Μπορει να είναι ενας απλος ανθρωπος που ξεκινα το ταξιδι του στο πελαγος,
Μπορει να είναι απλα τα κυματα που ξεδυπλωνονται στην παραλια.
Μπορει κ τιποτε από,όλα αυτά. Η φαντασια μου ισως.
Πολλα ψαρακια να πετουν πανω από το νερο, κατω από φως του φεγγαριου κ των αστρων.
Συναυλια Μουσικου Σχολειου Βολου,
Λεει ο μυθος ότι όταν εφτιαξαν οι Ελληνες,την Αργω, αυτη δεν ελεγε να ξεκολλησει από την αμμο κ να μπει στην θαλασσα. Τοτε φωναξαν τον Ορφεα που με την λυρα του, την μαγικη του λυρα, την επεισε κ μπηκε στο νερο. Ετσι κ σημερα. Κολλησαμε σαν λαος, το καραβι εχει βρει ξέρα. Κ αργοτερα, όταν πεθανε η γυναικα του η Ευρυδυκη, τοτε η μουσικη του λυγισε ακομα κ τον Χαρο. Κατεβηκε κει κατω κ εφερε την γυναικα του πισω. Επι ενα ορο του ειπαν οι θεοι: μεχρι να ανεβεις πανω στον Πανω κοσμο δεν θα κοιταξεις πισω. Αυτός δεν αντεξε κ κοιταξε, λαχταρουσε να την κοιταξει. Κ την εχασε ξανα την γυναικα του. Ο Ορφεας δεν ηταν Θεος, ηταν θνητος κ πεθανε. Τον πηραν τοτε οι θεοι κ τον εκαναν θεο να τους τραγουδα. Ωραιος μυθος. Σε ωραια χωρα ζουμε, ωραιοι ανθρωποι, ωραιοι θεοι, ωραιοι μυθοι. Εγιναν από μας. Ολοι οι μυθοι εγιναν από μας, από τον ανθρωπο. Μυθοι. Που ερχονται θεοι από τους ουρανους με Τζαμπο κ μενουν μαζι μας κ ζουν μαζι μας κ δειχνουν ευχαριστημενοι μαζι μας. Ολα αυτά είναι μυθοι. Η αληθεια είναι άλλη. Ειμαστε θεοι. Να για παραδειγμα εβλεπα τις προαλες ένα βιντεο από το διαδυκτυο για τα παιδια του μουσικου σχολειου Βολου. Ειμαστε θεοι. Όταν το θελει ο ανθρωπος είναι θεος. Δεν γινεται. Είναι θεος. Φτανει να πει: ειμαι θεος κ τοτε γινεται θεος.
Η Αργοναυτικη εκστρατεια κ το ταξιδι που ξεκινησε για να φερει το χρυσομαλο δερας σχετιζεται χρονικα με την απαρχη της επεξεργασιας χρυσου.
Γινονται πολλα ταξιδια στον κοσμο. Αμετρητα ταξιδια μπορει να κανει καποιος στον κοσμο. Για τουρισμο, για μπιζινες,για να κατακτησει αλλους λαους, για να εξερευνισει κοσμους. Υπαρχει κ ένα ταξιδι που δεν χρειαζεται να πας πουθενα. Είναι κ το μονδικο που αξιζει στο τελος. Είναι ένα ταξιδι που καθενας μας θα ηθελε να κανει κ παντα το αναβαλλει. Δεν είναι δυσκολο, είναι πολύ απλο, παντα όμως το αφηνουμε τελευταιο. Είναι το πιο σπουδαιο. Είναι το ταξιδι της αγαπης.
Μουσικο Σχολειο Βολου. Ενα ταξιδι Αγαπης.
Μπηκα τυχαια στην εκπομπη του Σπυρου Παπαδοπουλου, «στη υγεια σας» κ επεσα πανω σας, για πρωτη φορα κ σας ερωτευτηκα αμεσως. Συνηθως όταν εμεις οι ανδρες βλεπουμε μια γκομενα θελουμε αμεσως να την παμε στο κρεβατι. Ετσι λειτουργει ο ανδρας, ετσι λειτουργει η φυση. Μετα αφου την παμε στο κρεβατι, τοτε αρχιζουμε κ την αγαπαμε η την διωχνουμε αφου την εχουμε βαρεθει. Είναι κ αυτό φυσικο. Ετσι λειτουργει η φυση. Θελει να διαιωνιστει. Η περιπτωση μου μαζι σας ηταν διαφορετικη, δεν ειχε να κανει καθολου με φυσικα φαινομενα. Ειχε να κανει με το Ανθρωπινο μποι. Είναι μια μεζουρα με μετρο την καρδια. Ανθρωπινο μποι. Πολύ ψηλα τα στανταρ που βαλατε. Εχουμε μαθει με τα δυσκολα. Να βαζουμε στοχους κ να τους κατακτουμε. Η δυσκολια του δικου σας εγχειρηματος δεν εχει να κανει με την δυσκολια της κατακτησης του εξωτερικου στοχου, αλλα του εσωτερικου. Της καρδιας. Είναι ο πιο απλος στοχος, αλλα ολοι τον εχουμε ξεμαθει για διαφορους λογους.
Αγαπη είναι ταξιδι με την Αργω προς το πουθενα,
δεν είναι ένα ταξιδι με καποιο ωφελος,
το μονο του ωφελος είναι αυτό καθεαυτο το ταξιδι. Η απολαυση του ταξιδιου.
Η ευγνωμοσυνη ότι υπαρχω κ απολαμβανω αυτό το ταξιδι. Οτι ειμαι εδώ.
Αυτό αρκει.
Ακου: δεν θελουμε ν’αλλαξεις τον κοσμο. Θελουμε απλα να τραγουδας μαζι μας,
Τα αλλα θα ελθουν μονα τους, στην ωρα που πρεπει.
Κεφαλαιο πρωτο: Μουσικο Σχολειο Βολου. Ευχαριστω παιδια κ δασκαλοι κ γονεις, ευχαριστω.
Σιγουρα εχω ξεχωρισει ταλεντα αναμεσα σας, ταλενταρες,
Παντα θα υπαρχουν ταλεντα σε όλα τα πραγματα, που να μας δειχνουν τον δρομο. Τα ταλεντα είναι ατομα που εξερευνουν για μας το ανεξερευνητο, μετα γυριζουν πισω κ μας λενε:
Παμε συντροφοι. Να θυμασε καλα αυτή την λεξη: συντροφε,
Ετσι που η λεξη ταλεντο να εξαφανιζεται μεσα της.
Να θυμασε κατι ακομα πολυ πιο σπουδαιο από αυτό. Ακου: ολοι μας κρυβουμε ένα ταλεντο μεσα μας. 7,5 δις πλασματα είναι πανω σε αυτόν τον πλανητη, 7,5 δις ταλεντα. Θελω αυτό να σε κανει να μην κοιμασε τα βραδια, να εχεις αυπνιες, να στριφογυριζεις στον υπνο σου, κ ετσι απελπισμενος να γυριζεις κ να δινεις ένα φιλακι στην συντροφο διπλα σου.
-Γιατι βρε Σταυρο; Παλι θελεις; Πριν λιγο το καναμε.
Μην απαντησεις. Θα βρεις τον μπελα σου. Με εκμεταλευεσαι θα σου πει. Μην απαντησεις, δωστεις ακομα ένα, ακομα πιο τρυφερο φιλι. Μπορει το δευτερο να σε κανει να δακρυσεις. Μην το κρυψεις. Σου εχουν πει ότι εισαι αντρας κ ότι δεν πρεπει να φαινονται τα δακρυα σου. Μην τα κρυψεις. Κλαψε μεσα στην αγκαλια της, σαν μωρο. Κλαψε. Αφησε τα δακρυα σου να τρεξουν. Τα δακρυα δειχνουν δυναμη. Απεραντη δυναμη.
Σας φιλω ολους παιδια μου, με εκτιμηση κριστοφ.
Ενοτητα Ενα. Βολος. Αρχισε η αντιστροφη μετρηση: 10, 9, 8…4, 3, 2, 1, παμε! Φυγαμε. Ξεκινησαμε ένα ταξιδι χωρις επιστροφη. Ελατε μαζι μας, στο οχημα που λεγεται: Μουσικα Σχολεια Ελλαδας. Προορισμος τα αστρα, ο ουρανος, το απεραντο,
Σας φιλω ολους σαν παιδια μου. κριστοφ, ενας μαθητης σας,
Πριν κλεισω θα ηθελα να δεις στο διαδικτυο: «Το αληθινο προσωπο της Σπαρτης» με τον Δημητρη Λιαντινη. Φιλια σε ολους.
Ο θεος εκανε μια σπανια γκριματσα στο γερασμενο του προσωπο. Μια γκριματσα γελιου.
Δωριστι αρμονιες.
Τεσσερα πόδια δυνατα
κ μια κουτση κιθαρα,
καφες βαρυ γλυκος,
στου φεγγαριου το τασι…Λευτερης Παπαδοπουλος, Μανος Λοιζος.
φιλια σε ολους