Θυμα: Βικτωρ Χαρα,τραγουδοποιος της Χιλης.
Κατηγορουμενοι: Χουντα Χιλης. ΗΠΑ
Ο δικαστης κοιταξε το θυμα, ονοματι Βικτωρ Χαρα, που ηταν δολοφονημενο στις τουαλετες του εθνικου σταδιου της Χιλης. Οι θυτες ηταν εκει μπροστα του.Το ακροατηριο, ο λαος της Χιλης περιμενε την ετυμηγορια του. Ενοχος η αθωος;
Κοινωνιες. Εκτροφια τρελας. Τρελοκομεια.
Καμια φορα κανενας τραγουδοποιος, ονοματι Βικτωρ Χαρα,
τραγουδα για τον Ανθρωπο,
Κ τοτε το πρωτοκολλο τηρειται πιστα. Δολοφονειται.
Κ ο εκτελεστης περνει προαγωγη.
Το ζαρωμενο προσωπο του ινδιανου να καθεται σιωπηλά διπλα στη φωτια.
Βικτωρ Χαρα, δολοφονηθηκε επειδη τραγουδουσε. Η ζωη είναι από μονη της ηρωικη. Είναι φτιαγμενη ετσι. Ηρωικη. Aυτεπαγγελτα ηρωικη, δεν χρειαζεται κατι για να είναι ηρωικη. Ετσι είναι γεννημενη. Ενας Ηρακλης. Γενιουμαστε Ηρακληδες κ καταντουμε κοτες. Κοτουλες, ουτε καν κοκορας. Κ οι κοκοροι ειμαστε κοτες. Μονο ένα ειδος σουλατσαρει μεσα στα κοτετσια. Κοτες.
Συσσωρευμενη ηλιθιοτητα, φορωντας περγαμινες
Τοση πολύ συσσωρευμενη ηλιθιοτητα. Όταν όλα γυρω σου είναι τοσο ηλιθια κ συ ζητας δικαιοσυνη, μοιαζει από μονο του ηλιθιο. Σε ένα κοσμο τρελαμενο, σχιζοφρενη, να ζητας δικαιοσυνη από ηλιθιους, είναι ηλιθιο. Σχιζοφρενοβλαβιωση, ελεγε ο Νικολας Ασιμος σε καποιο τραγουδι του. Εβλεπα προχθες τον Αρχιεπισκοπο καποιας χωρας, να μιλα σε καποια εκπομπη στην τηλεοραση. Πριν μια βδομαδα από την ιδια εκπομπη μιλουσε ο προεδρος της ιδια χωρας. Είναι μια ωριαια εκπομπη που κάθε βδομαδα φιλοξενει κ καποιον. Για μια ωρα τον τρωμε στην μαππα. Λοιπον κ οι δυο μαζι, η ηλικια της ευφυιας τους είναι 10 χρονων. Πεντε χρονων ο προεδρος κ 5 χρονων ο Αρχιεπισκοπος. Παιδαριωδη μυαλα, 5 χρονων. Οι σκυλοι είναι στο 6. Αυτοι στο 5. Μια ολοκληρη μοναδα μπροστα τους. Σηκωθηκε η τριχα μου!Ομως ετσι είναι ο κοσμος μας. Ανοητος, καθυστερημενος.
Η συσσωρευμενη ηλιθιοτητα να φορα περγαμηνες,
κ συ να ζητας δικαιοσυνη μεσα στην γενικευμενη ηλιθιοτητα. Αδυνατον, γιατι κ η αποδιδωμενη δικαιοσυνη θα ειναι κ αυτή ηλιθια. «τρελοκομειο ο κοσμος».
Ο κοσμος δειχνει να μην αντεχει την σοφια. Λυγιζει. Προτιμα να σερνεται. Μοιαζει σαν ένα βαρος η ομορφια κ η ποιηση, το τραγουδι, η μουσικη, ο χορος. Σαν να κουβαλα βαρος, προτιμα να σκυβει, να ικετευει, να παρακαλα, μεσα στις λασπες. Θελει κουραγιο να εισαι ανθρωπος, σε ένα κοσμο μαστουρεμενης βλακειας.
Στα θησαυροφυλακια της Ελβετιας, στοιβαγμενοι τονοι ηλιθιοτητας. Τρις. Τετρακις εκατομμυρια,
σαν τυπωμενα χαρτια, το ένα πανω στο άλλο.
Η Ευρωπη ψαχνει διεξοδο από την τρελα της,
η Αμερικη να εχει βουλιαξει εντελως. Βλεπω τα ποδια τους να εξεχουν απο το λακο με τα σκατολυματα κ να τα κουνουν. Το κεφαλι τους,αναποδα, κατω στον πάτο. Οι τελευταιες σπαστικες κινησεις πριν τον θανατο. Τα τυμπανα του θανατου των απατσι, ακουγονται χαρουμενα. Γιορταζουν. Επιτελους ελευθερια. Η Αφρικη να πεθαινει της πεινας κ στον διαστημικο σταθμο να ακουγονται, τα τελευταια ουρλιαχτα, σαν λυκοι, καποιας ερωτικης περιπτυξις. Η νυχτα απλωθηκε πανω από τον κοσμο μας.
Βικτωρ Χαρα, Σαλβατορ Αλιεντε. Δυο κερακια που τρεμοπαιζουν ελευθερα, εξω στον αερα,σαν να τον προκαλουν, σαν να χορευουν, σαν να τραγουδουν , μαζι του. Αγιο φως μεσα στο σκοταδι της τρελας μας.
Ο Λουτσιανο Παβαροτι μαζι με τον Λουτσιο Νταλλα να τραγουδουν "Καρουσο" συνοδεια πιανου