Και να που φθάσαμε στην γιορτή της Παναγίας.. Στο Πανηγύρι της Παναγιάς μας στα χωριά μας, στα νησιά μας και στη χαρά του Αύγουστου που ανεμίζει και γιορτάζει την δικιά του ανάσταση.. με αποκορύφωμα το Πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου… Όπου Παναγιά και όπου Ελλάδα. Κάθε χρόνο η ίδια προσμονή, η ίδια πάντα συγκίνηση που σε κατακλύζει, όταν το βιολί αγκαλιάζεται με το δοξάρι του και οι χορδές των οργάνων πάλλονται μαζί με τις χορδές της καρδιάς, πάντα στον ίδιο εύθυμο γιορτινό σκοπό μιας παράξενης Ειρηνικής και Ευλαβικής Αγάπης που δεν σβήνει ποτέ στο πέρασμα των χρόνων….
Αυτή τη χρονιά έκανα μια απροσδόκητη αλλαγή πλεύσης σχετικά με τη Μουσική μου, λόγω μια τυχαίας συνάντησης και ενός συμβάντος… Και να που βγήκε σε κάτι καλό χωρίς να το περιμένω. Έτσι λέω να συνεχίσω για λίγο ακόμα, μια και άνοιξα το κεφάλαιο «Τα καλοκαιρινά του logoclub ». Έγραψα λοιπόν μια σύνθεση ενός χαρακτηριστικού και πασίγνωστου δημοφιλούς νησιώτικου σκοπού που λέγεται «Μπάλος» και χορεύεται κατά κόρο σε όλα τα πανηγύρια και τον αφιερώνω σε όλους και σε όλες που γιορτάζουν την ονομαστική εορτή τους την ημέρα της Παναγίας τον 15αύγουστο. Χορέψετε λοιπόν. Στην Υγειά μας και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΌΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΣΑΣ !
Νίκος.
Και ο Χορός συνεχίζεται...