Είχε ξημερώσει μια μέρα παράξενη… Μια μέρα που όλα τα «όρια» λες και συνωμότησαν για να βρεθούν και να υπερβάλλουν μαζί και ταυτόχρονα στο critical point της θεωρητικής και μη, υπαρξιακής τους συντέλειας, κουβαλώντας το γιγάντιο συσσωρευμένο βάρος των αιώνων της ανούσιας ύπαρξης τους και την οσμή της αποστροφής τους από το μολυσμένο αίμα και το προδοτικό προσκύνημα της ιστορίας, φθάνοντας σε κρίσιμα οριακή ένταση, και σε αντοχή και σε ανοχή !… Μια περίεργη ατμόσφαιρα, με το απόκρυφο, το υπαρξιακό και το μυστηριακό να έχουν ανέβει στο βήμα της Ιστορικής άλαλης προσμονής, πριν δώσουν το σύνθημα της υπαρξιακής έκρηξης.. Μια μέρα που το απόκρυφο και το μυστηριακό μετά τον αρραβώνα.. έτρεχαν να καταλάβουν βιαστικά μια θέση επίκαιρη πριν προλάβουν και έρθουν τα γεγονότα, που από την αποκρουστική οσμή και τον απόκοσμα μουντό θόρυβο που περιπλανιόταν «βραχνός» στον ορίζοντα, φαινόταν πως θα ήταν μολυσματικά και κατακλυσμιαία… Και δεν ήταν μόνο ο Ιοθώρ που επέμενε αλλά και η Ερατώ που σχεδόν με προέτρεπε …
«Περιμένω την απάντηση σου ήταν τα τελευταία λόγια του Ιοθώρ»…
«Γιατί ?.. αφού πρέπει να την γνωρίζεις…»
«Την ξέρω !... Όμως, όπως εσείς οι άνθρωποι σε κάθε συναλλαγή βάζετε την υπογραφή σας για να την επικυρώσετε, έτσι εγώ περιμένω την αυτόβουλη δικιά σου απόφαση με τον δικό σου λόγο για επικύρωση..»
Το λόγο πήρε η Ερατώ επεμβαίνοντας και απευθυνόμενη σε μένα είπε..
« Δεν το περίμενα ότι θα δίσταζες και θα το σκεπτόσουνα εσύ που πρώτος διέβεις την Πύλη και όχι όπως εγώ από το <μονοπάτι της Αλήθειας> χάρις στον Ιοθώρ, αλλά από το << Το τούνελ >> την σατανική απροσπέλαστη Παγίδα…»
«Γιατί, εσύ νομίζεις ότι αν ήμουν μόνος μου και χωρίς την Βοήθεια του Θείου Ουριήλ… θα τα κατάφερνα ?» της απάντησα.
«Έχεις δίκιο… δεν το παραγνωρίζω αυτό, αλλά τότε γιατί διστάζεις ? Αφού γνωρίζεις… Άλλωστε θα είναι ο Ιοθώρ μαζί μας… Το ίδιο δεν είναι πάλι ?»
Δεν μπόρεσα να απαντήσω, γιατί αυτά που ήθελα να πω με πρόλαβαν τα ίδια ακριβώς λόγια του Ιοθώρ..
« ΟΧΙ βέβαια Ερατώ … ΔΕΝ είναι το ίδιο !.... Εγώ μπορώ μόνο αν λάβω την «άδεια» να συνοδεύσω μια ψυχή «ΖΩΣΑ». Αυτή είναι η διαφορά και όχι βέβαια από το << Τούνελ>> που είναι μόνο για τις ψυχές των νεκρών .και όχι για ψυχές ζώσες… Δεν έχω το δικαίωμα να μπω στο <Τούνελ> χωρίς να έλθω σε άμεση εμπλοκή με τον Ιαλδαβαώθ… Τον οποίο και δεν μπορώ μόνος μου να αντιμετωπίσω… Δεν είμαστε στα <ίδια Πεδία και Επίπεδα>… Αυτό μπορεί να γίνει, εκτός από Τον Κύριο Ημών Χριστό, και από Τους Θείους Αρχάγγελους όπως και Ο Ουριήλ… Οι απλοί Άγγελοι Δεν μπορούν ούτε καν να εισέλθουν στο Τούνελ των ψυχών..»
«Τότε αφού όπως λες δεν γίνεται αυτό, γιατί επιμένεις να έρθει μαζί μας.. ?» Είπε η Ερατώ στον Ιοθώρ, δείχνοντας με…
« Μόνο εάν ο ίδιος το αποφασίσει και το επικυρώσει με το λόγο του, τότε εγώ μπορώ να ζητήσω την άδεια να μου επιτραπεί να τον συνοδεύσω <Ζώντα> όπως έγινε και μαζί σου, αλλά όχι από το <Τούνελ> φυσικά. Μόνο από το <Μονοπάτι της Αλήθειας > Και πάλι όμως χωρίς την δική του απόφαση και θέληση, ΔΕΝ μπορώ.. και τότε δεν επιμένω.»
«Τελικά εσύ είσαι η αιτία που γίνεται τόση ώρα αυτή η κουβέντα Ερατώ, ξέσπασα σε αυτό το σημείο… Φαγώθηκες σώνει και καλά, αφού το μπορείς χάρις στον Ιοθώρ, να ταξιδέψεις πίσω στο χρόνο και να…πας εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη !... Και μάλιστα λες πως θέλεις να ζήσεις την περιρέουσα ατμόσφαιρα από τις τελευταίες εκείνες εφιαλτικές για μένα μέρες του 1453, πριν την καταλάβουν και πέσει στα χέρια των Οθωμανών ! Τι είναι ετούτο πάλι που σε έχει πιάσει…. Πως ντε και καλά σου ήρθε και θες να το κάνεις αυτό.. ? Γιατί δεν παίρνεις τον Ιοθώρ να πάτε μια εκδρομή στην Κρήτη ας πούμε, να φάτε και μια ντολμαδάκια γιαλατζή να πιείτε και καμιά ρακί χωρίς φασαρία, πιο άνετα δεν θα είναι ?..»
Τελικά όμως και όσο ο χρόνος κυλούσε, την απόφαση την είχα ήδη πάρει. Έμενε μόνο να την ανακοινώσω στον Ιοθώρ, ή μάλλον να την επικυρώσω με τον λόγο μου. Οπότε σε αυτό το σημείο είπα…
« Εντάξει !.. Έχω πάρει τελικά την απόφαση να έρθω μαζί σας σε αυτό το.. «ταξίδι» ! Είπα να μη σας χαλάσω το χατίρι…
Ο Ιοθώρ ως συνήθως άλλωστε, με άκουσε ανέκφραστος.. Αντίθετα η Ερατώ έδειξε πως χάρηκε.. Τώρα γιατί ? Αυτή ξέρει…
Σε αυτό το σημείο, ίσως θα πρέπει να υπενθυμίσω και να αποσαφηνιστούνε πάλι ορισμένα σημεία σχετικά με τον Ιοθώρ, για όσους δεν έχουν παρακολουθήσει προηγούμενα στάδια και επεισόδια.. Σε αντίθεση με μένα και την Ερατώ, ο Ιοθώρ έχει την ικανότητα και συχνά πυκνά - όταν το κρίνει αναγκαίο – να αλλάζει μορφή όπως έχει συμβεί αρκετές φορές. Βέβαια μας προειδοποιεί όταν πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο, γιατί μπορεί και εγώ ακόμα να τον «χάσω» από τα μάτια μου και να μην τον αναγνωρίζω αν δεν το ξέρω, κι ενώ αυτός εξακολουθεί να είναι κοντά μου. Μπορεί πάλι και να εξαφανιστεί τελείως από τα ανθρώπινα μάτια. Κάτι φυσιολογικό για τον ίδιο και για τη φύση του αφού είναι «Ουράνιος» και «αιώνιος» απόγονος Άγγελου που ως γνωστό βρίσκεται αιχμάλωτος και φυλακισμένος στη Γη από τον Ιαλδαβαώθ…Δεν είναι λοιπόν άνθρωπος σαν και εμάς… Αλλά δεν επεκτείνομαι γιατί θα πείτε πως είναι πλέον πολύ γνωστά όλα αυτά από τα προηγούμενα επεισόδια…
« Ιοθώρ πότε λες πως μπορούμε να ξεκινήσουμε..?» Ρώτησα..
«Μόλις μου πείτε πως εσείς είσαστε έτοιμοι τελικά και οριστικοποιήσατε την απόφασή σας, χρειάζομαι περίπου μισή μέρα δική σας για να ολοκληρώσω την «διαδικασία» και να λάβω την «άδεια» για να ξεκινήσουμε….»
(………………συνεχίζεται)
Νίκος Στυλιανού