…να σου διαχωριζει την ηλιοκαμενη σαρκα απ το κλειδωμενο αποκρυφο λευκο.
… κ οι αναπνοες μαζευτηκαν μοναχες κ ακουμπησαν τα βοτσαλα.
…ενας ελαφρυς κυματισμος ξεβρασε στην καταληξη της ξηρας ένα ξεροκλαδο…
( αποσπασματα από το κειμενο του Admin: «Ανελεητα, να εξεγειρονται οι αισθησεις»)
Καθομαι εκει στην παραλια κ αγναντευω, περιμενοντας τον Κοντό να φερει κατι. Να φερει ένα λουλουδι, μια ευωδια, τον Ποσειδωνα. Ναι, ειχα μεγαλες προσδοκιες. Να ρθει ενας θεος.
Κ η θαλασσα εφερε στα ποδια μου ένα ξεροκλαδο. Το πηρα στα χερια μου. Πιθανον από καποια ελια, ένα πλατανο, από ένα δεντρο του Αμαζωνιου. Πιθανον όμως να είναι κ ένα κλαδι από καποιο ταπεινο θαμνο.
Το εχω στα χερια μου κ το περιεργαζομαι. Αυτό το κλαδι. Το ξεροκλαδο.
Το ξεροκλαδο που ταξιδευε κ εκανε αυτό τον μολο, το λιμανι του. Μπορει όμως κ να μην ταξιδευε. Καποιος ερασιτεχνης ψαρας νευριασμενος που δεν επιασε κανενα ψαρι να το πηρε κ να το πεταξε στη θαλασσα, ετσι για εκτονωση.Μπορει κ παλι καποιοι νεαροι να αναψαν φωτια στην παραλια κ αυτό να μην τους γουσταρε κ να φωναξε τον ανεμο κ μπλουμ στην θαλασσα,
Κ να σου τωρα στα χερια μου.
-Εισαι ευχαριστημενο μαζι μου; Με γουσταρεις;
Κ ετσι ξαφνικα το πεταξα ξανα στη θαλασσα. Το ειδα να λικνιζεται πανω στο ελαφρυ κυματακι.Ετσι ξαφνικα όπως το πεταξα ετσι ξαφνικα αρχισα να βγαζω τα ρουχα μου κ να πεφτω στη θαλασσα. Κολυμπησα, πηρα το ξεροκλαδο κ το εφερα πισω στη ξηρα.Εγω ενας ναυαγοσωστης. Το φιλησα κ το εβαλα στην τσεπη μου. Το εφερα σπιτι κ το εβαλα μεσα στο ποτηρι που βαζω τα στυλο κ τον νυχοκοπτη μου. Πανω στο γραφειο.
Κ ετσι ξαφνικα μια μερα το πηρα κ το εφερα κατω στον κηπο μου. Το φιλησα κ το εριξα πανω στο γκαζον μαζι με κατι αλλα ξεροκλαδακια.
στον Admin
απο Κριστοφ